Εσύ, τι επιλέγεις; Να κερδίσεις το «Τζόκερ» ή να κατακτήσει η ομάδα σου το «Τσάμπιονς Λιγκ»;


Πρώτη καταχώρηση: Παρασκευή, 3 Ιανουαρίου 2020, 19:28

Καθημερινή αθλητική στήλη,

αποκλειστικά για χουλιγκάνους, λοβοτομημένους και κάφρους

 

*** Χουλιγκάνοι, Λοβοτομημένοι και Κάφροι όλων των ομάδων,

όλων των κομμάτων

και όλων των θρησκειών,

σάς χαιρετώ…

 

*** Κατ’ αρχάς και κατ’ αρχήν,

πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση τού ερωτήματος που διατυπώνεται στον τίτλο,

να πω ότι από τον παρόντα διάλογο εξαιρούνται τα παιδιά και οι έφηβοι

που δικαιούνται να διαθέτουν ρομαντισμό σε βαθμό ουτοπίας,

ενώ συνάμα δεν έχουν ακόμη προλάβει

να συνειδητοποιήσουν και να ιεραρχήσουν τις προτεραιότητες τής ζωής

(αυτό δεν σημαίνει ότι όλα τα παιδιά είναι ανέμελα,

διότι υπάρχουν και πολλά που μπαίνουν πρόωρα στη Βιοπάλη).

 

Πάμε λοιπόν να μιλήσουμε με «ενήλικους» όρους,

προκειμένου να αναπτύξουμε μέσα από το σημερινό ιντριγκαδόρικο δίλημμα

τις αληθινές διαστάσεις που έχουν το Ποδόσφαιρο και η Αγάπη για την Ομάδα.

 

*** Για να ξεκινήσουμε με απολύτως χειροπιαστό τρόπο,

εχθές έγινε η κλήρωση τού «Τζόκερ»

και ένας συμπολίτης μας κερδίζει πάνω από 9 εκατομμύρια·

με τις νόμιμες κρατήσεις θα βάλει στην τσέπη 7.000.000 ευρά.

Το λες και… συμπαθητικό ποσό.

 

Άρα, εσύ που δεν είσαι ήδη ζάπλουτος,

αλλά παλεύεις με θεούς και δαίμονες καθημερινά

ώστε να εξασφαλίσεις ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο για εσένα

(και για την οικογένειά σου),

τι επιλέγεις;

Να κερδίσεις το «Τζόκερ» ή να κατακτήσει η ομάδα σου το «Τσάμπιονς Λιγκ»;

 

Κυρίως απευθύνομαι σε εσένα

που αισθάνεσαι ευτυχής

ακόμη και από μία ανθυποεπιτυχία τού αγαπημένου σου συλλόγου,

ενώ νιώθεις δυστυχισμένος -έως και καταραμένος-

μετά από κάποιαν αποτυχία του.

Επίσης, απευθύνομαι σε εσένα που στήνεις καρτέρι σε αντίπαλους οπαδούς,

κάνεις ντου μαζί με τούς ομόχρωμούς σου σε ετερόχρωμους συνδέσμους

και θεωρείς μαγκιά να πλακώνεις στο ξύλο

κάποιον με τον οποίο δεν γνωρίζεσαι,

με αποκλειστικό κριτήριο ότι δεν υποστηρίζει την ομάδα που εσύ υποστηρίζεις

(οποία ειρωνεία·

ο άνθρωπος που ηδονίζεσαι όταν τον σπας στο ξύλο,

είναι πιθανότατο να έχει τις ίδιες αντιλήψεις με εσένα σε άλλους τομείς τής ζωής).

Εσύ τι προτιμάς;

Να κερδίσεις το «Τζόκερ»

ή να κατακτήσει η ομάδα σου το «Τσάμπιονς Λιγκ»;

 

*** Όχι, το ερώτημα που θέτω δεν αποτελεί έναν έμμεσο ύμνο στο Χρήμα,

ούτε -κατ’ ελάχιστον- απαξίωση τού Συναισθήματος και τής Φανέλας.

Όμως, οφείλουμε να βάλουμε το ζήτημα στις σωστές του βάσεις…

 

Είναι βέβαιο ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αναγνωστών,

θα απαντήσετε -και πολύ σωστά θα πράξετε- ότι προτιμάτε το Χρήμα·

μάλιστα, η ισχνή μειοψηφία που θα δώσει δήθεν αυταπαρνητική απάντηση,

θα έφτανε να εκμηδενιστεί αν έβλεπε αυτά τα λεφτά μπροστά της·

η ζωή έχει αποδείξει αναρίθμητες φορές,

ότι η Απόσταση από τη Θεωρία στην Πράξη συχνά είναι χαώδης.

 

Και φυσικά, οφείλουμε να επισημάνουμε, 

ότι οι εποχές έχουν αλλάξει και πλέον μιλάμε για επαγγελματίες αθλητές

που εκ’ των πραγμάτων και ως επί το πλείστον λειτουργούν ως μισθοφόροι· δεν χρησιμοποιώ τον όρο απαραιτήτως με αρνητικό πρόσημο και υποτιμητική διάθεση,

αλλά όταν ένας ποδοσφαιριστής παίζει τη μία χρονιά στην Ελλάδα

και την επόμενη βρίσκεται να αγωνίζεται σε άλλη χώρα,

η ουσιαστική επαφή με τη Φανέλα ισορροπεί μεταξύ Αρπαχτής και Ψευδαίσθησης

(άντε και με μία εσάνς Σεβασμού).

 

*** Σημειωτέον, ότι δεν πρέπει να αποτελεί καν τροχοπέδη η σκέψη πως,

αν επιλέξεις να κερδίσεις το «Τζόκερ»

θα χαρείτε μόνο εσύ και οι αυστηρώς δικοί σου άνθρωποι,

ενώ με την κατάκτηση τού «Τσάμπιονς Λιγκ»

θα είναι πανευτυχείς -μαζί με εσένα- και όλοι οι ομοϊδεάτες σου.

 

Ποιοι είναι οι «ομοϊδεάτες σου»;

Τούς γνωρίζεις προσωπικά έναν προς έναν;

Ξέρεις το ποιόν τους;

Αν υποθέσουμε ότι εσύ είσαι έντιμος και ηθικός άνθρωπος,

δεν σημαίνει ότι όσοι υποστηρίζουν την ίδια ομάδα με εσένα

είναι επίσης έντιμοι και ηθικοί άνθρωποι.

Άρα, η Φανέλα δεν είναι «Κολυμβήθρα τού Σιλωάμ».

 

*** Επ’ ουδενί θεοποιώ τα Φράγκα·

έχω την αταλάντευτη άποψη πως,

άλλο είναι να πεις

ότι δεν θα επήγαινες με όλα τα πλούτη τού κόσμου στον αντίπαλο,

ότι δεν αλλαξοπιστείς

ακόμη και αν σού δώσουν ως αντάλλαγμα τα λεφτά που υπάρχουν στο «Φορτ Νοξ»

(το θησαυροφυλάκιο των Η.Π.Α.)

και άλλο να θεωρείς

ότι η Προσωπική Κακομοιριά εξαφανίζεται με ένα «Τσάμπιονς Λιγκ».

Η κατάκτηση τού κάθε πολυπόθητου τίτλου επιτυγχάνεται από τούς αθλητές

και ο κόσμος, ο Φίλαθλος, ο Οπαδός,

θα παίζει πάντοτε έναν επικουρικό-ηδονοβλεπτικό ρόλο·

αυτή είναι η σκληρή αλήθεια.

 

Άλλωστε,

για να προβώ και σε μία δηκτική τοποθέτηση

προς τούς μεγαλόστομους που υποδύονται τούς ρομαντικούς,

αν αγαπάτε τόσο πολύ την ομάδα σας,

ουδείς σάς εμποδίζει τα λεφτά που θα πάρετε από το «Τζόκερ»

να τα διαθέσετε εξ’ ολοκλήρου για την ενίσχυσή της

και εσείς να ζείτε σε ένα υπόγειο δίχως θέρμανση.

 

*** Συνελόντι ειπείν,

οι ενήλικες που διατείνονται ότι η ομάδα τους είναι η ίδια τους η ζωή,

έχουν καραμπινάτες ελλείψεις σε επίπεδο προσωπικής αναγνώρισης και επιβεβαίωσης· 

λόγου χάριν,

έχετε δει πολλούς βραβευμένους με Νομπέλ, με Πούλιτζερ, με Όσκαρ, με Γκράμι,

να πλακώνονται για τις ομάδες..;

Ούτε ένας.

 

Κι αυτό, διότι κάθε άνθρωπος που διαπρέπει,

έχει αντιληφθεί -πάνω απ’ όλα- ότι έχει κι η Μαλακία τα όριά της.

Διόλου τυχαίως,

σε προηγμένες κοινωνίες όπως -επί παραδείγματι- οι χώρες τής Σκανδιναβίας,

ο Χουλιγκανισμός και η Μισαλλοδοξία βρίσκονται σε μηδενικά επίπεδα·

αντιθέτως, σε δυστυχισμένα, αλλοτριωμένα, παρηκμασμένα κράτη,

όπως η Αργεντινή, η Βραζιλία, το Μεξικό, η Ελλάδα,

το Ποδόσφαιρο γίνεται -επί τής ουσίας- η Πρόφαση για την Εξωτερίκευση τής Βίας·

βία που προκύπτει ως επικάλυψη τής προσωπικής αποτυχίας

ή ως απέλπιδα αντίδραση προς τις ζοφερές επικρατούσες συνθήκες

που απαγορεύουν στους ανθρώπους ακόμη και να κάνουν όνειρα·

πόσω μάλλον, να τα πραγματοποιούν κιόλας.

 

Επιμύθιο:

Η Ομάδα θα έχει πάντοτε ως θεμέλια λίθο της τη Μονάδα.

Έχεις τη μαγκιά να ξεχωρίσεις από τη Μάζα

ή (θα) κρύβεσαι πάντοτε μέσα της

ώστε να μακιγιάρεις τη ζαρωμένη ζωή σου;

Σύμφωνοι, έχει και η Ηδονοβλεψία τη δική της γοητεία,

αλλά το πρόβλημα γεννάται όταν ο Ηδονοβλεψίας πιστεύει ότι είναι Επιβήτορας.

 

Τέλος, είναι εκ’ των ων ουκ άνευ αποδεδειγμένο,

πως όσο περισσότερο απέχει ο άνθρωπος από τη Γνώση,

τόσο πιο ευάλωτος καθίσταται μπροστά στους επιτήδειους

που παίζουν με τα ένστικτά του και τον χρησιμοποιούν ως… αμισθοφόρο τους.

 

Όπερ μεθερμηνευόμενον,

ο Μάγκας τα καταφέρνει μόνος του,

ενώ ο Δάγκας προσπαθεί να μασουλήσει με τα δόντια τής ομάδας.

Έτσι, η Φανέλα γίνεται το Απόλυτο Άλλοθι,

η Ανηθικότητα σκεπάζει την άσχημη γύμνια της με τον μανδύα τής Ηθικής

και φτάνουμε να προτιμούν την κατάκτηση τού «Τσάμπιονς Λιγκ»

από τα 7.000.000 τού «Τζόκερ»,

αυτοί που σε συνθήκες καθημερινότητας

ξεπουλούν ακόμη και τη μάνα τους για λίγα ευρά.

 

*** Ετούτα τα «ολίγα» είχα να πω

και είμαι βέβαιος ότι πολλοί από εσάς καταλάβατε πολλά περισσότερα…

 

Ας ελπίσουμε

ότι ο μοναδικός υπερτυχερός που ανέδειξε η κλήρωση τού «Τζόκερ»,

δεν ανήκε μέχρι χθες σε αυτούς

που (θα) διατείνονταν πως (θα) προτιμούσαν

να κατακτήσει η ομάδα τους το «Τσάμπιονς Λιγκ».

Διότι αν το «Τζόκερ» έπεσε σε τέτοιον άνθρωπο,

από σήμερα η Κοινωνία θα έχει να αντιμετωπίσει

έναν ακόμη ξεπουλημένο ιδεολόγο και ψεύτη ολκής.

 

Ας ελπίσουμε

ότι ο μοναδικός υπερτυχερός που ανέδειξε η κλήρωση τού «Τζόκερ»,

δεν ανήκε μέχρι χθες σε αυτούς

που σπάνε τούς ανθρώπους στο ξύλο λόγω διαφορετικής οπαδικής προτίμησης.

Διότι αν το «Τζόκερ» έπεσε σε τέτοιον άνθρωπο,

από σήμερα η Κοινωνία θα έχει να αντιμετωπίσει

έναν ακόμη θεσμικό εγκληματία.

 

Και οι νοούντες νοήτωσαν…

 

Ο Αθλητάμπουρας

Πηγή: Zougla.gr

Μπορεί επίσης να σας αρέσει