«Κλειστόν λόγω μελαγχολίας»



Γιώργος Αρκουλής

Σήμερα η ροή της στήλης διαφέρει, και να το εξηγήσω.

Με αφορμή μικρή περιπέτεια ταπείνωσης του δημοσιογραφικού κλάδου, που έζησα χθες σε δικαστήριο (όπου βρέθηκα προκειμένου να υπερασπιστώ συνάδελφο) αποφάσισα να μην αναπτύξω κάποιο θέμα, επικαλούμενος  το βιβλίο του Κώστα Μουρσελά «Κλειστόν λόγω μελαγχολίας». Τόμος με ιστορίες ταπεινών και έντιμων ανθρώπων, που κυκλοφόρησε από τον ‘Κέδρο» πριν ακριβώς 20 χρόνια και σκόραρε δεκάδες εκδόσεις. Δεν έχει σημασία η ουσία της υπόθεσης που εκδικαζόταν αλλά η αίσθηση που άφησε παρατεταμένα η Εδρα προς τους μάρτυρες και τον κλάδο τους, οι περισσότεροι των οποίων ήταν καταξιωμένοι δημοσιογράφοι με θητεία τριάντα και σαράντα  ετών. Μιλάμε για απαξίωση που ειλικρινά δεν την άξιζαν λειτουργοί της πληροφόρησης, μεταξύ των οποίων η ταπεινότητά μου. Ηταν ιδιαίτερα ενοχλητικό για κάποιον που προσπάθησε «μια ζωή» να μείνει μακριά από την διαπλοκή, σεβόμενος τον εαυτό του και την δουλειά του.

ΥΓ: Κάτι ακόμα. Από την στιγμή που οι μάρτυρες πλέον δεν είναι απαραίτητο να ορκίζονται, γιατί υπάρχει μπροστά τους η Βίβλος  και στον τοίχο –πίσω από τους δικαστές- η εικόνα του Εσταυρωμένου; Απλή απορία είναι.

 

  


Τελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2019, 01:30

Πηγή: Zougla.gr

Μπορεί επίσης να σας αρέσει