Ο Δήμος Βόλου φιλοξενεί τη Μπάντα του ΓΕΝ

Εκδήλωση για τα 100 χρόνια από την παραλαβή και ύψωση της Ελληνικής Σημαίας στο Θ/Κ ΑΒΕΡΩΦ

Συμμετέχει το Μουσικό Σχολείο Βόλου

Φέτος συμπληρώθηκε ένας αιώνας από την ύψωση της σημαίας, τον κατάπλου και την ένταξη στον Ελληνικό στόλο του θωρακισμένου- καταδρομικού ΑΒΕΡΩΦ, το θωρηκτό που συνέδεσε άρρηκτα το όνομά του με τη διαμόρφωση ιστορικών γεγονότων της χώρας και φέτος γιορτάζει το ιωβηλαίο των 100 χρόνων του. Στο πλαίσιο αυτού του εορτασμού, μεταξύ άλλων, η Μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού έχει προγραμματίσει σειρά συναυλιών σε μεγάλες πόλεις-λιμάνια.

Έτσι μετά τη Θεσσαλονίκη, η Μπάντα του ΓΕΝ, φιλοξενούμενη και με οργάνωση του Δήμου Βόλου, θα δώσει συναυλία την Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011, στο Θέατρο της Παλιάς Ηλεκτρικής Εταιρείας, στις 20.30 το βράδυ. Η συναυλία, η οποία είναι ελεύθερη στο κοινό, περιλαμβάνει ένα μουσικό ταξίδι ανά τον κόσμο με ορχηστικά έργα μεγάλων Ελλήνων και ξένων συνθετών από την Μπάντα του ΠΝ και από το Μουσικό Σχολείο Βόλου με μουσική και τραγούδια έντεχνης λαϊκής μουσικής. Από το Μουσικό Σχολείο συμμετέχουν: α) το Μουσικό Σύνολο Έντεχνης Λαϊκής Μουσικής με υπεύθυνους καθηγητές τους Ζαφείρη Κουκουσέλη και Ανδρέα Κατσιγιάννη. Ενορχήστρωση και Διεύθυνση Ορχήστρας: Ζαφείρης Κουκουσέλης και β) η Χορωδία του Μουσικού Σχολείου Βόλου με υπεύθυνους καθηγητές – διδασκαλία Χορωδίας: Κερασία Σιάρα και Ιωάννα Χατζάκη.

Την Μπάντα του ΓΕΝ- την οποία στο Βόλο συνοδεύει ο Υποναύαρχος ΥΙ Απόστολος Μαντίδης- διευθύνει ο μαέστρος, Πλωτάρχης (Ε) Γεώργιος Τσιλιμπάρης ΠΝ.

Το ΑΒΕΡΩΦ, το ενδοξότερο πλοίο της νεότερης Ελλάδας, αποτελεί το μοναδικό ελληνικό έδαφος το οποίο δεν υποδουλώθηκε ποτέ σε ξένο κατακτητή. Είναι το μοναδικό πλοίο που σώζεται σ’ ολόκληρο τον κόσμο, που πήρε μέρος στις δύο παγκόσμιες συρράξεις του 20ου αιώνα . Από τη στιγμή που αποκτήθηκε, όταν η Ελλάδα βρισκόταν υπό τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο, το θωρηκτό συνέδεσε άρρηκτα το όνομά του με τη διαμόρφωση ιστορικών γεγονότων της χώρας και όπως έχει γραφεί “σπάνια η ιστορία ενός πολεμικού πλοίου συνδέεται τόσο στενά με την ιστορία του έθνους του, όπως του ΑΒΕΡΩΦ και η ιστορία αυτού του πλοίου είναι αναπόσπαστο τμήμα της Εθνικής μας Ιστορίας που ταυτίστηκε με την Ελλάδα, γιατί το όνομα του δεν έλειψε από ΚΑΝΕΝΑ ιστορικό ναυτικό γεγονός της πατρίδας μας“. Το θωρηκτό έγινε σύμβολο του Αρχιπελάγους και της Ελληνικότητας και δίκαια θεωρείται σήμερα, τιμητικά, ως “ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΥΠΟ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ“.

Το θωρηκτό Αβέρωφ, δίνοντας την τελευταία του μάχη με την ιστορική μνήμη, πέρασε για τριάντα χρόνια στο περιθώριο, έως το 1984 όταν το Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε να το αποκαταστήσει ως μουσείο, όπου λειτουργεί ως σήμερα, αγκυροβολημένο στο Φαληρικό, στη θέση “Τροκαντερό”.

Ιστορικό απόκτησης : Η Ελλάδα απέκτησε το Θωρηκτό Γ. ΑΒΕΡΩΦ το 1911, σε μια περίοδο που ο πόλεμος στα Βαλκάνια ήταν προ των πυλών. Στο τέλος του 1912 και στις αρχές του 1913 το Θωρηκτό έλαβε μέρος στις δυο μεγάλες ναυμαχίες της Έλλης και της Λήμνου, όπου σχεδόν μόνο του κατόρθωσε να κατατροπώσει τον τουρκικό Στόλο. Σε αυτές τις δυο ένδοξες ναυμαχίες πρωτίστως οφείλει τον θρύλο που το συνοδεύει μέχρι τις μέρες μας. Στις επόμενες δυο μεγάλες δοκιμασίες της Ελλάδας, τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη Μικρασιατική Εκστρατεία, το ΑΒΕΡΩΦ κλήθηκε και πάλι να παίξει ρόλο, αν και λιγότερο καθοριστικό. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το πλοίο κατέφυγε, μαζί με τον υπόλοιπο ελληνικό Στόλο, στην Αίγυπτο και συμμετείχε σε Συμμαχικές νηοπομπές και περιπολίες που το έφεραν μέχρι την Άπω Ανατολή. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 και για τα επόμενα τριάντα χρόνια το πλοίο περιήλθε στην αφάνεια, και παρ’ ολίγο να πουληθεί ως απλό σίδερο. Η απόφαση να διασωθεί και να μετατραπεί σε μουσείο αποδείχθηκε, μέσα από τη μεγάλη ανταπόκριση του κοινού, η ενδεδειγμένη.

Μουσικό Σχολείο Βόλου (βιογραφικό)

Το Μουσικό Σχολείο Βόλου ιδρύθηκε το 1997 και ήταν από τα πρώτα Μουσικά Σχολεία στην Ελλάδα, σύμφωνα με τον καινούργιο τότε νόμο «περί ίδρυσης Μουσικών Σχολείων»

Παρόλο που το ξεκίνημά του ήταν σεμνό, με μία μόνο τάξη (Α΄Γυμνασίου) την πρώτη χρονιά, γρήγορα η πόλη το αγκάλιασε και το στήριξε. Οι μαθητές του Βόλου που αγαπούσαν τη μουσική το προτίμησαν και έτσι πολύ γρήγορα έγινε ένα μεγάλο, εύρωστο σχολείο στο οποίο φοιτούν σήμερα περί τα 450 παιδιά και υπηρετούν περισσότεροι από 140 εκπαιδευτικο
ί.

Πρόκειται για ένα σχολείο που κινείται ταυτόχρονα πάνω σε δύο άξονες εκπαιδευτικού έργου, της γενικής και της μουσικής παιδείας. Υλοποιεί πολιτιστικά προγράμματα, συμμετέχει σε εκδηλώσεις με φιλανθρωπικό χαρακτήρα και κάθε χρόνο οργανώνει έναν σημαντικό αριθμό συναυλιών και εκδηλώσεων σε συνεργασία με φορείς και συλλόγους του τόπου. Στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου έχουν φιλοξενηθεί σημαντικές προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών όπως η συγγραφέας Ιω. Καρατζαφέρη, ο ποιητής Μάνος Ελευθερίου, ενώ το έχουν επισκεφθεί καλλιτέχνες όπως ο Χρ. Θηβαίος, ο Χρ. Νικολόπουλος, κα. Όλοι τους εξέφρασαν τον θαυμασμό και τον ενθουσιασμό τους για τη λειτουργία και τις δραστηριότητες του Μουσικού Σχολείου Βόλου.

Από την αρχή έκανε αισθητή την παρουσία του στα μουσικά και πολιτιστικά πράγματα της πόλης και όχι μόνο. Οι συναυλίες των μαθητών του είχαν πάντα κάτι ξεχωριστό να παρουσιάσουν και συγκέντρωναν το ενδιαφέρον ενός ευρύτερου κοινού.

Μέσα σ’ αυτά τα χρόνια το Μουσικό Σχολείο Βόλου έδωσε παραστάσεις όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Περιόδευσε σε διάφορες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και πόλεις, στη Σόφια, την Κωνσταντινούπολη, το Βουκουρέστι, το Βελιγράδι, τη Βουδαπέστη, τη Μπουρζ και την Οδησσό, για να αναφέρουμε τις πιο σημαντικές.

Οι συναυλίες αποτέλεσαν πάντα ένα δυνατό μέσο έκφρασης και επικοινωνίας. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, το Μουσικό Σχολείο Βόλου, καθιέρωσε τις μεγάλες θεματικές συναυλίες, στις οποίες λαμβάνει μέρος η πλειονότητα των μαθητών του σχολείου, και οι οποίες παρουσιάζονται επίσης στους μαθητές των άλλων σχολείων της πόλης σε ειδικές σχολικές συναυλίες. Συγκεκριμένα έγιναν αφιερώματα στο έργο μεγάλων ελλήνων συνθετών όπως ο Μαρκόπουλος, ο Θεοδωράκης και ο Ξαρχάκος. Το σχολείο εμφανίστηκε στην εκπομπή της ΝΕΤ «Στην υγειά μας» σ’ ένα δίωρο αποκλειστικό πρόγραμμα με μουσική και τραγούδια Θεοδωράκη και Ξαρχάκου και στη συνέχεια η κεντρική συναυλία του σχολικού έτους 2010-11 είχε ως θέμα τη μουσική και τα τραγούδια δεκαπέντε ελλήνων συνθετών όπως αυτά έγιναν γνωστά και αγαπήθηκαν μέσα από τις πρώτες εκτελέσεις του Γιώργου Νταλάρα.

Η φετινή σχολική χρονιά ξεκίνησε αισιόδοξα, σε πείσμα των χαλεπών καιρών, με σχέδια για αξιόλογες συναυλίες και μουσικές εκδηλώσεις που αναπτύσσονται σε όλο το φάσμα της μουσικής που διδάσκεται στο σχολείο.

Η κ. Τζανετοπούλου Αρετή, διευθύντρια του Μουσικού σχολείου Βόλου το οποίο συμμετέχει στην εκδήλωση, δήλωσε “Το Μουσικό σχολείο είναι ένα από τα δημόσια σχολεία στο οποίο η Γενική και η Μουσική Παιδεία εναρμονίζονται με στόχο τον άνθρωπο. Είναι το σχολείο στο οποίο οι τέχνες συνομιλούν με τους μαθητές με στόχο μια προσπάθεια διαρκούς πνευματικής καλλιέργειας και ανάπτυξης του συνόλου των δυνατοτήτων που διαθέτει ο νέος άνθρωπος και οι οποίες με την κατάλληλη αγωγή μπορεί να εξελιχθούν σε δημιουργικές ικανότητες..Η Μουσική αποδίδει άμεσα τα ευεργετικά της αποτελέσματα στη διάρκεια της διδακτικής πράξης αλλά και μακροπρόθεσμα, καθώς καλλιεργείται η πνευματική και ψυχική ανωτερότητα. Το Μουσικό σχολείο είναι ένα δημιουργικό σχολείο και το Μουσικό σχολείο του Βόλου αποδεικνύει συνεχώς αυτό του το ρόλο. Στο επίπεδο της μόρφωσης των παιδιών, η μουσική τα παρακινεί να μάθουν με μεγαλύτερη ευκολία και ενδιαφέρον, αναπτύσσει συμπεριφορές οι οποίες οδηγούν σε υψηλότερες διανοητικές ικανότητες. Όλοι οι μαθητές συμμετέχουν σε μουσικά σύνολα όπως για παράδειγμα της παραδοσιακής σμυρναίικης μουσικής, του έντεχνου τραγουδιού, της έθνικ μουσικής, της συμφωνικής μουσικής και πολλών άλλων με αποτέλεσμα να μαθαίνουν την ομαδική δουλειά και να απολαμβάνουν την υγιή και θετική συμμετοχή σε ένα σύνολο με φίλους. Πέρα από τα παραπάνω η μουσική βοηθάει να εκφραζόμαστε καλύτερα, πλουτίζει τη ζωή μας, αναπτύσσει τη δημιουργικότητα, οξύνει το νου και τη φαντασία, μας. Και αυτό αποδεικνύεται τόσο από τις επιτυχίες των μαθητών μας στις Ανώτερες και Ανώτατες σχολές αλλά κυρίως από το ήθος και το πλατύ τους χαμόγελο στο τέλος μιας σχολικής μέρας.

Το σχολείο μας δίνει πάντα ένα δυναμικό παρόν στα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης αποδεικνύοντας ότι η τέχνη που βιώνεται ως καθημερινή εκπαιδευτική διαδικασία και έκφραση είναι πνοή πολιτισμού.