Ο Κ. Πουλάκης για το περιφερειακό χωροταξικό σχέδιο της Θεσσαλίας

ΔΙΑΒΑΣΤΕ την σχετική τοποθέτηση του επικεφαλής της «Θεσσαλίας της Αλληλεγγύης και της Οικολογίας», Κ. Πουλάκη, στο περιφερειακό συμβούλιο, σχετικά με τον περιφερειακό χωροταξικό σχεδιασμό της Θεσσαλίας, όπως έφτασε στο e-Volos.gr:

Την κριτική της «Θεσσαλίας της Αλληλεγγύης και της Οικολογίας» στη μελέτη για τον περιφερειακό χωροταξικό σχεδιασμό της Θεσσαλίας, αλλά και τις θέσεις της παράταξης για το θέμα, παρουσίασε στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, ο επικεφαλής της, Κώστας Πουλάκης.

Τονίζοντας τη σημασία του χωροταξικού σχεδιασμού για την οικονομική ανάπτυξη, την προστασία του περιβάλλοντος και συνολικά την ποιότητα ζωής των Θεσσαλών, ο κ. Πουλάκης υπενθύμισε ότι ήδη «το ΥΠΕΚΑ έθεσε πρόσφατα σε κίνηση την κατ’ ουσίαν εκθεμελίωση του, έστω και με ατέλειες, υφιστάμενου πλαισίου για τον χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό, εναρμονιζόμενο με τις επιταγές του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου και της στρατηγικής των ιδιωτικοποιήσεων», αφού «με πρόσχημα τη δυσχερή οικονομική κατάσταση και στο όνομα της διευκόλυνσης των κερδοσκόπων, η κυβέρνηση παραβιάζει κάθε έννοια νομιμότητας, ελέγχου και συνταγματικότητας, με ρυθμίσεις όπως η ιδιωτική πολεοδόμηση, η σκανδαλώδης εύνοια υπέρ των υποψήφιων επενδυτών στα «φιλέτα» του δημοσίου και η εξαίρεσή τους από τους ισχύοντες κανόνες, η θέσπιση διαδικασιών fast-track και η κατ’ ουσίαν κατάργηση των περιβαλλοντικών και άλλων όρων, ενάντια στις τοπικές κοινωνίες και το μέλλον της νέας γενιάς».

Σε σχέση με την κατατεθείσα χωροταξική μελέτη, ο κ. Πουλάκης έστρεψε την κριτική του κυρίως στη λογική του διπόλου Λάρισας-Βόλου, που θα ενισχύσει, όπως είπε, τις υφιστάμενες τάσεις υδροκεφαλισμού και θα υπονομεύσει ακόμα περισσότερο τις σημαντικές δυνατότητες ανάπτυξης της Δ. Θεσσαλίας, στις αντιφάσεις σε σχέση με το στόχο της ενίσχυσης της απασχόλησης στη γεωργία και της μεταποιητικής δραστηριότητας του αγροτικού προϊόντος, στα κενά και τις ασάφειες του περιφερειακού ενεργειακού σχεδιασμού με έμφαση στις ΑΠΕ, στους κινδύνους που συνεπάγεται η θεσμοθέτηση ιδιωτικής πολεοδόμησης σε 50 στρέμματα, καθώς και στην αναχρονιστική εμμονή στην εκτροπή του Αχελώου, όσον αφορά τον περιφερειακό υδατικό σχεδιασμό.

Καταψηφίζοντας τη συγκεκριμένη μελέτη, ο κ. Πουλάκης επανέφερε την πάγια θέση της «Θεσσαλίας της Αλληλεγγύης και της Οικολογίας», για την πραγματοποίηση ενός ολοκληρωμένου περιφερειακού χωροταξικού σχεδιασμού, που να υπηρετεί ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης. Μεταξύ δε των προτάσεων που κατέθεσε για ένα Νέο Περιφερειακό Χωροταξικό, ξεχωρίζουν η ενίσχυση των μεταφορικών υποδομών με σκοπό τον τερματισμό της απομόνωσης των ασθενέστερων περιφερειακών ενοτήτων της Δυτικής – ιδίως – Θεσσαλίας, με έμφαση στην ολοκλήρωση του Ε-65 και την αναβάθμιση και επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου, η συστηματική αξιοποίηση και η διαφύλαξη του δημόσιου χαρακτήρα τόσο των αεροδρομίων (Ν. Αγχίαλος, Σκιάθος) όσο και των λιμανιών (Βόλος, Αλμυρός, Σποράδες), η διασφάλιση της αγροτικής γης, με τη σύνταξη ειδικών χωροταξικών χαρτών που θα καθορίσουν τα γεωγραφικά όρια των περιοχών υψηλής παραγωγικότητας και θέσπιση αυστηρών κριτηρίων προστασίας τους, η αποκέντρωση κρατικών και περιφερειακών υπηρεσιών, με προτεραιότητα τις πόλεις της Δυτικής Θεσσαλίας, η ανάδειξη της συμβολής του Πανεπιστημίου και του ΤΕΙ σε όλες τις πτυχές τις κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης της περιφέρειας Θεσσαλίας κ.ά.

Τέλος, κλείνοντας την παρέμβασή του, ο κ. Πουλάκης τάχθηκε υπέρ «του ουσιαστικού, ενιαίου, μακροπρόθεσμου χωροταξικού και πολεοδομικού εθνικού, περιφερειακού και τοπικού σχεδιασμού, που θα προκύψει από τη σε βάθος ανάλυση των δεδομένων και των αναγκών κάθε περιοχής και τη συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και που θα ανταποκρίνεται τόσο στο συλλογικά διαμορφωμένο όραμά μας για την περιοχή, όσο και στους κανόνες της περιβαλλοντικής προστασίας και της αειφορίας. Ενός χωροταξικού σχεδιασμού που θα υπηρετεί ουσιαστικά και πρακτικά ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης. Στόχος της διαδικασίας αυτής θα πρέπει να είναι η δημιουργία πόλεων και περιφερειών βιώσιμων, ανθρώπινων, καλαίσθητων και ασφαλών, που θα έχουν τη δυνατότητα να αναπτυχθούν πολύπλευρα και να υποδεχθούν πλήθος δραστηριοτήτων και που θα εξασφαλίζουν στους πολίτες την απαιτούμενη ποιότητα ζωής».

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του κ. Πουλάκη.

Κ. Πρόεδρε,
Κ. Περιφερειάρχη,
Κ.κ. Συνάδελφοι,

Συζητάμε σήμερα το πρώτο στάδιο της μελέτης για τον χωροταξικό σχεδιασμό της Περιφέρειας Θεσσαλίας, ένα ζήτημα που παίζει καθοριστικό ρόλο, τόσο στις κατευθύνσεις της οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής μας, όσο και συνολικά στην προστασία του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος, στην ευημερία και στην ασφάλεια των κατοίκων, στη λειτουργικότητα των υποδομών, με δύο λόγια στην ποιότητα ζωής των Θεσσαλών.

Α. Το θεσμικό και πολιτικό πλαίσιο

Πρώτα απ’ όλα, λοιπόν, θα ήθελα να υπενθυμίσω μέσα σε ποιο νομοθετικό και πολιτικό πλαίσιο διεξάγεται η σημερινή μας συζήτηση :
Τον περασμένο Δεκέμβριο το ΥΠΕΚΑ έθεσε σε κίνηση την κατ’ ουσίαν εκθεμελίωση του, έστω και με ατέλειες, υφιστάμενου πλαισίου για τον χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό, εναρμονιζόμενο με τις επιταγές του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου. Στόχος της πρωτοβουλίας του ΥΠΕΚΑ είναι η πλήρης διάλυση του χωρικού σχεδιασμού σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, με τη μετατροπή των αντίστοιχων σχεδίων σε απλές πολιτικές κατευθύνσεις και γενικές αρχές, αντί των μέχρι σήμερα νομικά δεσμευτικών ρυθμίσεων. Με τον τρόπο αυτό, εισάγεται η απόλυτη σχετικοποίηση των όρων και των κανόνων χωροταξίας και δόμησης και θεσπίζεται μία σειρά αντισυνταγματικών και σκανδαλωδών ρυθμίσεων και εξαιρέσεων, ενώ καταργείται κάθε έννοια περιβαλλοντικής προστασίας, χωροταξικού/ πολεοδομικού σχεδιασμού και αειφορίας.
Διακηρυγμένος στόχος του ΥΠΕΚΑ – ο οποίος εναρμονίζεται πλήρως με τις προβλέψεις του νόμου περί ΤΑΙΠΕΔ (Ν. 3986/2011 και 4092/2012) και το πρόσφατο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο (Ν. 4093/2012) – είναι η «ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας» (πλιάτσικου μεταφράζουμε εμείς και οι τοπικές κοινωνίες) και η εξυπηρέτηση των συμφερόντων κάποιων λίγων «επενδυτών», οι οποίοι θα σπεύσουν να κερδοσκοπήσουν με ληστρικούς και αποικιοκρατικούς όρους επί του δημόσιου πλούτου. Με πρόσχημα τη δυσχερή οικονομική κατάσταση και στο όνομα της διευκόλυνσης των κερδοσκόπων, η κυβέρνηση παραβιάζει κάθε έννοια νομιμότητας, ελέγχου και συνταγματικότητας, με ρυθμίσεις όπως η ιδιωτική πολεοδόμηση, η σκανδαλώδης εύνοια υπέρ των υποψήφιων επενδυτών στα «φιλέτα» του δημοσίου και η εξαίρεσή τους από τους ισχύοντες κανόνες, η θέσπιση διαδικασιών fast-track και η κατ’ ουσίαν κατάργηση των περιβαλλοντικών και άλλων όρων, ενάντια στις τοπικές κοινωνίες και το μέλλον της νέας γενιάς.

Β. Παρατηρήσεις επί της κατατεθείσας μελέτης

Έχοντας λοιπόν υπόψη μας το πλαίσιο εντός του οποίου καλούμαστε σήμερα να συζητήσουμε επί της αρχής τον χωροταξικό σχεδιασμό της Θεσσαλίας, επιτρέψτε μου να κάνω κωδικοποιημένα ορισμένες παρατηρήσεις ως προς την κατατεθείσα μελέτη :

1ον. Μας προβληματίζει αρκετά η λογική του δίπολου Βόλου-Λάρισας, καθώς:

-Θα ενισχύσει τις υφιστάμενες τάσεις υδροκεφαλισμού,

-Θα υπονομεύσει ακόμα περισσότερο τις σημαντικές δυνατότητες ανάπτυξης της Δ. Θεσσαλίας, τις οποίες έχουμε κατ’ επανάληψη επισημάνει. Και στο σημείο αυτό, να πω ότι είναι αντιφατική – αν όχι υποκριτική η στάση των αντιπεριφερειαρχών Καρδίτσας και Τρικάλων, οι οποίοι στην εισήγησή τους είναι αντίθετοι σε αυτή τη βασική διπολική λογική του σχεδίου, το οποίο ωστόσο στηρίζουν),

-Θα υπονομεύσει την ανάπτυξη των απαραίτητων υποδομών και λειτουργιών του κράτους (παιδεία, ΕΣΥ, μεταφορικές και ενεργειακές υποδομές κ.λπ.), που είναι απαραίτητες για τη διατήρηση της κατοίκησης στις μικρότερες πόλεις και στον ύπαιθρο χώρο και την ανάπτυξη των κρίσιμων παραγωγικών δραστηριοτήτων (αγροτικών, μεταποιητικών, ΑΠΕ),

-Επικαθορίζεται από τις μέχρι τώρα τάσεις δημογραφικής εξέλιξης-κατανομής – οι οποίες όμως είναι αποτέλεσμα του αναπτυξιακού μοντέλου – και όχι από ένα συγκροτημένο και συνεκτικό αναπτυξιακό σχεδιασμό που απαντά στις προκλήσεις του μέλλοντος.

2ον.Σε σχέση με τις μεταφορικές υποδομές, θα ήθελα να επισημάνω ότι διατηρείται και εδώ το παράδειγμα που βασίζεται στις οδικές μεταφορές, το οποίο εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα, είναι επιζήμιο τόσο για το ενεργειακό ισοζύγιο και το εισόδημα όσο και για το εμπορικό ισοζύγιο. Είναι αναγκαία η ανάπτυξη δικτύου ελαφρών μέσων σταθερής τροχιάς σε αντιστοιχία και με την ισόρροπη ανάπτυξη της περιφέρειας. Αυτό εξάλλου συνδέεται και με την πάγια θέση μας ότι είναι αναγκαίο ένα κύμα δημοσίων επενδύσεων απαραίτητων για την ανάκαμψη της χώρας με αύξηση της απασχόλησης και ενίσχυση των χαμηλών εισοδημάτων, που θα υπηρετούν όμως τις αξίες της κοινωνικής ανάπτυξης με περιφρούρηση του περιβάλλοντος στην κατεύθυνση νέου αναπτυξιακού προτύπου.

3ον.Ενώ τίθεται ως στόχος η ανάπτυξη της «απασχόλησης στη γεωργία», αυτός εντάσσεται μέσα στο σχεδιασμό του διπόλου Βόλου-Λάρισας, που τον υπονομεύει. Η αντίφαση συνεχίζεται και στο στόχο ανάπτυξης μεταποιητικής δραστηριότητας του αγροτικού προϊόντος, παρότι επισημαίνεται η απουσία οργανωμένης θέσμισης των υφιστάμενων συστάδων δραστηριότητας. Ειδικά δε ως προς τη θέσπιση βοσκότοπων, θεωρούμε ότι αυτή απαιτεί και σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο διαχείρισης με αμεσοδημοκρατικό τρόπο στο πλαίσιο των τοπικών κοινωνιών, σε συνέχεια των παραδόσεων της ελληνικής κοινωνίας.

4ον.Θεωρούμε ότι είναι θετική η προσπάθεια κατάρτισης περιφερειακού ενεργειακού σχεδιασμού με έμφαση στις ΑΠΕ. Εξάλλου, από την πλευρά μας έχουμε κατ’ επανάληψη επισημάνει την απουσία σχεδίου στη μέχρι σήμερα χωροθέτηση των ΑΠΕ, είτε πρόκειται για εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών, για μονάδες βιοαερίου είτε οποιασδήποτε άλλης μορφής. Ωστόσο, το («τοπικό» και όχι περιφερειακό) κέντρο ΠΑΕ στα πρότυπα του ΚΑΠΕ τί ακριβώς εξυπηρετεί; Θα πρέπει, για να είναι αποτελεσματικό και όχι «τουφεκιές» στον αέρα, να υπάρχει συγκεκριμένη επεξεργασία, ιεράρχηση σκοπών και ορισμένοι (μετρήσιμοι) στόχοι.

5ον.Κατά τη γνώμη μας, η θεσμοθέτηση ιδιωτικής πολεοδόμησης σε 50 στρέμματα είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη και συνδέεται με τις κατευθύνσεις του Μεσοπροθέσμου, που σας εξέθεσα νωρίτερα, σχετικά με τη σε μεγάλο βαθμό ιδιωτικοποίηση της πολεοδόμησης και κάμψης της – συνταγματικά κατοχυρωμένης κρατικής αρμοδιότητας στο συγκεκριμένο τομέα.

6ον.Ενώ το σύνολο της μελέτης κατ’ αρχήν αποδέχεται τις θέσεις που είχαμε εκφράσει ως «Θεσσαλία της Αλληλεγγύης και της Οικολογίας», σχετικά με τον περιφερειακό υδατικό σχεδιασμό και τη θέσπιση αντίστοιχου φορέα, τη στροφή στα μικρά έργα αξιοποίησης και διαχείρισης των υδατικών πόρων και την αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής σε λιγότερο υδροβόρες εκμεταλλεύσεις, δυστυχώς το λαϊκιστικό πυροτέχνημα περί εκτροπής του Αχελώου επανέρχεται και σε αυτό το χωροταξικό σχέδιο. Επιχειρήματα, του τύπου «θα κοστίσει σχετικά λίγο» υπονοούν ότι έχουμε λεφτά για πέταμα, ενώ το επιχείρημα ότι ξοδέψαμε ήδη πολλά (που συνιστά ουσιαστικά ομολογία του εγκλήματος) και δεν πρέπει να πάνε χαμένα είναι άκρως αντιεπιστημονική (στην αξιολόγηση επενδύσεων αυτό θεωρείται μη ανακτήσιμο – βυθισμένο – κόστος και δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη). Η αξιολόγηση των εναλλακτικών θα πρέπει να γίνει με σημείο εκκίνησης τη σημερινή κατάσταση δίχως να παραγνωρίζεται η μεθοδευμένη σπατάλη σε ένα έργο που ήταν προδήλως λανθασμένο.

Συνολικά, η παράταξή μας θα καταψηφίσει τη συγκεκριμένη μελέτη, παρ’ ότι είναι βασική μας θέση η πραγματοποίηση ενός ολοκληρωμένου περιφερειακού χωροταξικού σχεδιασμού, διότι το σχέδιο που μας κατατέθηκε σήμερα δεν αναγνωρίζει έμπρακτα και δεν υπηρετεί την απαίτηση για ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης πέρα από τις γενικόλογες διακηρύξεις. Χαρακτηριστική λόγου χάρη είναι η αναφορά ότι «πρέπει να αντιμετωπιστεί με μια νέα στρατηγική χωρικής οργάνωσης και ανάπτυξης» στο τέλος του σχεδίου, η οποία εκθέτει την πλειοψηφία που καθυστέρησε στην κατεύθυνση αυτή με αποτέλεσμα ο σχεδιασμός να έχει πυροσβεστικό χαρακτήρα (αντιμετώπισης των συσσωρευμένων προβλημάτων), χωρίς να δεν συνδέεται με συγκεκριμένο νέο αναπτυξιακό μοντέλο και όραμα.

Γ. Οι προτάσεις της «Θεσσαλίας της Αλληλεγγύης και της Οικολογίας»

Από το 2003, με το ΦΕΚ 1484/Β/2003, η Περιφέρεια Θεσσαλίας διαθέτει χωροταξικό σχέδιο. Πρόκειται για ένα γενικό κείμενο χωρικών κατευθύνσεων και επιλογών, που ωστόσο υπήρξε αρκετά γενικόλογο, χωρίς συγκεκριμένη στρατηγική και όραμα. Αυτό λοιπόν που έχει ανάγκη η περιοχή μας δεν είναι άλλο ένα αντίγραφο του υφιστάμενου σχεδίου, αλλά μία σαφώς μεγαλύτερη σαφήνεια και εξειδίκευση στο νέο Περιφερειακό Πλαίσιο σε σχέση με το υφιστάμενο και φυσικά εφικτές, ευανάγνωστες, συγκεκριμένες και εφαρμόσιμες κατευθύνσεις αντί των αοριστολογιών.

Έτσι, θεωρούμε ότι τα ζητήματα που πρέπει μεταξύ άλλων να κυριαρχήσουν στο Νέο Περιφερειακό Χωροταξικό είναι τα εξής:

·Είναι αναγκαίο να προσαρμοστεί στις διοικητικές εξελίξεις («Καλλικράτης») μετά από τη δίχως κομματικές και εκλογικές σκοπιμότητες διόρθωσή τους, καθώς αυτές διαμορφώνουν νέες χωρικές δομές.

·Πρέπει να επικεντρωθεί στην ενίσχυση της γεωγραφικά επίκαιρης θέσης της Θεσσαλίας, με την απόδοση μιας κεντροβαρικής θέσης και ανάλογου ρόλου της Περιφέρειας σε εθνικό επίπεδο.

·Μεγάλη σημασία θα πρέπει να δοθεί στην ενίσχυση των μεταφορικών υποδομών με σκοπό τον τερματισμό της απομόνωσης των ασθενέστερων περιφερειακών ενοτήτων της Δυτικής – ιδίως – Θεσσαλίας. Είναι ανάγκη να προωθηθεί η αποτελεσματικότερη συγκοινωνιακή σύνδεση των περιοχών της Θεσσαλίας. Ειδικά για τη Δυτική Θεσσαλία είναι κομβικό τόσο το ζήτημα της Ε-65 όσο και το ζήτημα του σιδηροδρομικού δικτύου, πρέπει λοιπόν οι συγκεκριμένες υποδομές αφ’ ενός μεν να ληφθούν υπόψη στον εκπονούμενο χωροταξικό σχεδιασμό, αφ’ ετέρου δε να ενταχθούν με αποφασιστικότητα στο διεκδικητικό πλαίσιο της Περιφέρειας Θεσσαλίας.

·Επιτακτική είναι η ανάγκη για ενίσχυση των μικρομεσαίων επενδύσεων της Θεσσαλίας, και ενίσχυση της κεντροβαρικής θέσης με συστηματική αξιοποίηση του δημόσιου λιμανιού και αεροδρομίου.

·Το αεροδρόμιο Νέας Αγχιάλου θα πρέπει να καθιερωθεί ως διεθνής αερολιμένας και να εξυπηρετεί σε όλη τη διάρκεια του έτους όχι μόνο όλη τη Θεσσαλία αλλά και την κεντρική Ελλάδα γενικότερα.

·Το λιμάνι του Βόλου και οι ανάλογες λιμενικές εγκαταστάσεις του Αλμυρού πρέπει να ενισχυθούν για την προαγωγή του τουρισμού και του εμπορίου με συγκεκριμένο σχεδιασμό, που θα προκύψει μετά από συστηματική μελέτη των αναγκών της ενδοχώρας της περιφέρειας και των διαπεριφερειακών συνδέσεων.

·Πρέπει να τεθεί στο επίκεντρο η προστασία του περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων της Θεσσαλίας με στοχευμένες επιλογές προς αυτή την κατεύθυνση, με ένα προσεκτικό συνδυασμό έργων προστασίας του περιβάλλοντος, πρόληψης φυσικών καταστροφών και αξιοποίησης ανανεώσιμων πόρων (ΑΠΕ).

·Είναι αυτονόητο ότι πρέπει να διασφαλιστεί η αγροτική γη, με τη σύνταξη ειδικών χωροταξικών χαρτών που θα καθορίσουν τα γεωγραφικά όρια των περιοχών υψηλής παραγωγικότητας και θέσπιση αυστηρών κριτηρίων προστασίας τους.

·Είναι σημαντική η αξιοποίηση των ορεινών όγκων της Θεσσαλίας (Πήλιο, Κίσσαβος, Όλυμπος, Πίνδος, Άγραφα, Χάσια-Αντιχάσια κ.λπ.), με ειδική χωροταξική πρόβλεψη για τις τουριστικές, τις κτηνοτροφικές, της δασοπονικές και τις άλλες δραστηριότητες, ώστε να μην διαταράσσει η άσκηση της μίας οικονομικής δραστηριότητας τις υπόλοιπες και, παράλληλα, να εντάσσονται αρμονικά στο προστατευόμενο δασικό οικοσύστημα.

·Πρέπει να υπάρξει μέριμνα για την ισορροπία των διοικητικών δομών στις Περιφερειακές Ενότητες και αποτροπή μετατροπής της έδρας της Περιφέρειας σε κακέκτυπο αντίγραφο του υδροκέφαλου αθηνοκεντρικού μοντέλου πολιτικής εξουσίας. Στο πλαίσιο αυτό μπορούν να διεκδικηθούν και υπηρεσίες του κεντρικού κράτους οι οποίες θα μετεγκατασταθούν με προτεραιότητα τις πόλεις της Δυτικής Θεσσαλίας, στο πλαίσιο ενός συνολικού σχεδίου αποκέντρωσης του κράτους και των λειτουργιών του.

·Η ενίσχυση της ομαλής λειτουργίας των Σποράδων καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους πρέπει να είναι μεταξύ των προτεραιοτήτων. Σημαντικό ρόλο σ’ αυτό διαδραματίζει και η διασφάλιση ικανοποιητικής πυκνότητας των γραμμών από και προς τα νησιά των Σποράδων.

·Κομβική – ιδιαίτερα μέσα στην επίθεση που δέχονται τα περιφερειακά ΑΕΙ – είναι η ανάδειξη της συμβολής του Πανεπιστημίου και του ΤΕΙ σε όλες τις πτυχές τις κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης της περιφέρειας Θεσσαλίας.

.Έμφαση πρέπει να δοθεί στην ενίσχυση του τομέα του τουρισμού με ανάδειξη των ήπιων εναλλακτικών μορφών τουρισμού και σύνδεσή του με τους κρίσιμους τομείς της αγροτικής παραγωγής και του πολιτισμού. Το χιονοδρομικό κέντρο του Πηλίου είναι το μοναδικό ίσως χιονοδρομικό κέντρο της χώρας που βρίσκεται σε περιοχή η οποία προσελκύει μεγάλο αριθμό τουριστών όλο το χρόνο, πλεονέκτημα που πρέπει να ενισχυθεί με συγκεκριμένες δράσεις και στρατηγικές.

Κλείνοντας – και με την επισήμανση ότι προφανώς η ομιλία μου δεν εξάντλησε όλες τις πλευρές του χωροταξικού σχεδιασμού τις οποίες θα θέλαμε ως παράταξη να θίξουμε – θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι ως «Θεσσαλία της Αλληλεγγύης και της Οικολογίας» έχουμε ασκήσει δριμεία κριτική στα κενά, τις ελλείψεις και τις στρεβλώσεις της μέχρι σήμερα υφιστάμενης χωροταξικής και πολεοδομικής νομοθεσίας και έχουμε σε κάθε ευκαιρία ταχθεί υπέρ του ουσιαστικού, ενιαίου, μακροπρόθεσμου χωροταξικού και πολεοδομικού εθνικού, περιφερειακού και τοπικού σχεδιασμού, που θα προκύψει από τη σε βάθος ανάλυση των δεδομένων και των αναγκών κάθε περιοχής και τη συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και που θα ανταποκρίνεται τόσο στο συλλογικά διαμορφωμένο όραμά μας για την περιοχή, όσο και στους κανόνες της περιβαλλοντικής προστασίας και της αειφορίας. Ενός χωροταξικού σχεδιασμού που θα υπηρετεί ουσιαστικά και πρακτικά ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης. Στόχος της διαδικασίας αυτής θα πρέπει να είναι η δημιουργία πόλεων και περιφερειών βιώσιμων, ανθρώπινων, καλαίσθητων και ασφαλών, που θα έχουν τη δυνατότητα να αναπτυχθούν πολύπλευρα και να υποδεχθούν πλήθος δραστηριοτήτων και που θα εξασφαλίζουν στους πολίτες την απαιτούμενη ποιότητα ζωής. Είναι ανάγκη να διατρανώσουμε ως πολίτες της Θεσσαλίας την πεποίθησή μας ότι «οι άνθρωποι είναι πάνω από τα κέρδη».

Σας ευχαριστώ.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει