Όλοι Αλβανοί είμαστε

Μόνο η Ανθρωπιά νικάει τη Φύση.

 

Γράφει ο Γιώργος Μιχάλακας

 

*** Η δεκαετία τού ’90

υπήρξε αναμφίβολα η «Κορωνίδα τού Νεοπλουτισμού» στην Ελλάδα·

μία εποχή που μετέτρεψε τον οπορτουνισμό, τη διαφθορά και την κοινωνική σήψη

σε «lifestyle» και σε… υπέρτατη μαγκιά.

 

Τότε, λοιπόν,

υπήρξε ακόμα μία ιστορική συγκυρία που ήρθε να ενισχύσει την Εθνική Πλάνη,

καθώς η γείτων χώρα, η Αλβανία, εβίωνε κοσμογονικές και βίαιες αλλαγές,

οι οποίες οδήγησαν σε μαζική μετακίνηση τού πληθυσμού της προς τη χώρα μας.

 

Άνθρωποι εξαθλιωμένοι, υπανάπτυκτοι,

θύματα ενός στυγνού καθεστώτος «σοβιετικού τύπου»

που εξόρκιζε με φανατισμό τον δυτικό τρόπο ζωής,

είδαν την Ελλάδα ως τη σανίδα σωτηρίας τους·

η Αλβανία ήταν επί δεκαετίες μία ιδιότυπη πολιτική «Σπιναλόγκα»

απ’ όπου οι «λεπροί» -επιτέλους- έβρισκαν την ευκαιρία να δραπετεύσουν.

 

Αυτή η ανθρωποθάλασσα ήρθε εδώ αναζητώντας καλύτερη τύχη·

οι περισσότεροι ήταν πάμπτωχοι που ψάχναν’ απλώς για ένα κομμάτι ψωμί,

ενώ το «ρόστερ των εισβολέων» ερχόταν να συμπληρωθεί με αρκετούς εγκληματίες

που προσδοκούσαν να αναπτύξουν τη δράση τους σε μία «νέα αγορά».

 

Η τρυφηλότητα, η ραστώνη και το αυτιστικό βόλεμα

που είχε κληροδοτήσει ο κίβδηλος σοσιαλισμός στον Νεοέλληνα,

ενοχλήθηκαν σφοδρά από την αναπάντεχη εξέλιξη.

Ο «Νεοελληνικός Αριοφυλετισμός» είχε βρει μία πρώτης τάξεως ευκαιρία

να απεκδυθεί των ευθυνών του και να αποφύγει την αυτοκριτική του·

ο «Αλβανός» έγινε συνώνυμο(ς) όλων των δεινών μιας χώρας,

η οποία εστήριζε τον εθνικό βαυκαλισμό της σε ξένα χρήματα, σε δανεικά, 

σε ανυπόστατους μεγαλοϊδεατισμούς και σε καταστροφικές ψευδαισθήσεις. 

 

Οι γραικύλοι είχαν βρει το ιδανικό θύμα·

από τη μία,

ο «Αλβανός» εκάλυπτε τη μανία καταδίωξής τους

και τη διακαή ανάγκη τους να δηλώνουν ανώτεροι,

και από την άλλη,

χρησιμοποιούσαν αυτόν τον άνθρωπο

σε δουλειές που δεν καταδέχονταν να έκαναν οι ίδιοι· 

εξαιρετικά βολική συνθήκη

για έναν φαντασμένο λαό που είχε θεοποιήσει το Βόλεμα.

 

*** Βεβαίως, κόντρα στους Νεοέλληνες,

υπήρχαν (και υπάρχουν) οι Έλληνες,

που και τότε αντιδρούσαν, και πάντοτε θα αντιδρούν στους κάθε λογής φασισμούς.

 

Από εκείνην τη φαινομενικώς διασκεδαστική,

αλλά επί τής ουσίας θλιβερή εποχή που οδήγησε στη μετέπειτα Εθνική Κρίση,

μού έχει μείνει χαραγμένο στη μνήμη

ένα σύνθημα γραμμένο στους ελληνικούς τοίχους..:

«Όλοι Αλβανοί είμαστε»!

 

Αυτή ήταν η σωστή απάντηση στον τότε ρατσισμό·  

πάντοτε ο Άνθρωπος οφείλει να ενσαρκώνεται

στους (εκάστοτε) καταδιωγμένους ανθρώπους,

όσο και αν η Κουλτούρα, η Παιδεία και η Αισθητική

αποτελούν σημαντικές παραμέτρους διαφοροποίησης.

Άλλωστε, τι είναι η Ανθρωπότητα·

μία «Αιώνια Επιμειξία» είναι.

 

*** Τα χρόνια πέρασαν, 

η Ιστορία παρέδωσε τα σκληρά και ακριβοδίκαια μαθήματά της, 

η επιμειξία των εθνών και των φυλών επετέλεσε το έργο της,

και ελείανε -σχεδόν εξήλειψε- τις αντιθέσεις. 

 

Ο φονικός σεισμός στην Αλβανία,

οι τραγικές και βαθιά συγκινητικές ιστορίες που συνοδεύουν τη μήνι τής Φύσης,

οι Αλβανοί που εκφράζουν τον πόνο τους μιλώντας στα Ελληνικά,

οι Έλληνες διασώστες και εθελοντές

που έχουν σπεύσει να βοηθήσουν τούς γείτονές μας

και να απαλύνουν κατά το δυνατόν την τραγωδία τους,

τα δάκρυα που τρέχουν από τα Ελληνικά Μάτια για το Αλβανικό Πένθος·

ο Θάνατος που έρχεται να μάς υπενθυμίσει και να μάς τονίσει το Νόημα τής Ζωής. 

 

Εν’ τέλει, ρε παιδιά,

όλοι Έλληνες είμαστε,

όλοι Αλβανοί είμαστε,

όλοι Άνθρωποι είμαστε!

 

Γιώργος Μιχάλακας

Αλήτης -αλλά όχι ρουφιάνος- Δημοσιογράφος

Πηγή: Zougla.gr

Μπορεί επίσης να σας αρέσει